Ο πρωταθλητισμός ξεκινά και τελειώνει από το κατά πόσο το πιστεύεις. Αν έχεις την ποδοσφαιρική βάση, το μέταλλο, τους αυτοματισμούς, για να πάρεις μέσα από τα παιχνίδια ψυχολογία, θα τα καταφέρεις. Αν όχι… έχετε γεια βρυσούλες.
Αυτό που έδειξε σήμερα ο ΠΑΟΚ του Λίσι, προφανώς και δεν είναι ικανό για πρωταθλητισμό. Η Καλαμάτα πιο έτοιμη έδειξε. Από την πρώτη φάση φάνηκε, με τη σέντρα. Ναι η ευθύνη είναι του προπονητή, κυρίως αυτού. Χωρίς αυτό να αποτελεί άλλοθι για παίκτες που έδειξαν ασύλληπτα σημάδια αδιαφορίας.
Το να είσαι τόσο αδύναμος να πείσεις πρώτα τον εαυτό σου πως μία απλή εντός έδρας νίκη με υποδεέστερο – θεωρητικά – αντίπαλο, σε στέλνει στη κορυφή, είναι κυρίως θέμα προπονητή.
Ο ΠΑΟΚ δεν μπήκε σωστά στο γήπεδο, δεν μπόρεσε να πιέσει την Καλαμάτα, δεν πήρε την μπάλα, δεν ήταν επικίνδυνος, δεν ανέβασε εντάσεις, έδειξε ανήμπορος να παίξει κανονικό ποδόσφαιρο. Και όταν μπήκε ο Ζίφκοβιτς στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου και έδειξε να πατάει κάπως καλύτερα, δέχτηκε γελοίο γκολ σε ανοιχτό γήπεδο και ακολούθησε η κακή εκτίμηση του Τσιφτσή για να τον αποτελειώσει. Μετά χάρις στον Μοναστηρλή δεν δέχτηκε τέταρτο.
Ο Ελουστόνδο έφαγε το μπινελίκι για φάση που έκλεισε τον αντίπαλο και δύο συμπαίκτες του δεν πήγαν στη μπάλα. Ένας εξ αυτών, ο Μπάμπα, θα πρέπει να παρέμβει η παγκόσμια ποδοσφαιρική προπονητική αρχή – αν υπάρχει – για να μας εξηγήσει πως ολοκλήρωσε αυτό το παιχνίδι. Στον πάγκο ήταν ο Γιαννούλης ενημερωτικά.
Το πόσοι ήταν για το μπινελίκι δεν είναι να το αναλύσουμε τώρα. Θα βγάλω τον Εντιαγιέ που πάντα κάνει τη δουλειά, θα βγάλω και τον Πέλκα που τουλάχιστον προσπαθούσε. Από εκεί και πέρα, μονάδες χωρίς ενδιαφέρον για αυτό που κάνουν, χωρίς τίποτα να τους εμπνέει.
Στα θετικά του Λίσι πως ανέλαβε εξ ολοκλήρου την ευθύνη για αυτόν τον ελαφρολαϊκό ΠΑΟΚ. Σα να ακούω Κότσιρα δεμένος σε καρέκλα και να μην μπορώ να φύγω. Απίστευτο μαρτύριο. Τέτοιο ανοργασμικό πράγμα δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί. Ακόμα και κάκιστοι ΠΑΟΚ του παρελθόντος, θα έδιναν μια κλοτσιά ρε αδερφέ, θα έκαναν καμιά βλαχομαγκιά να ξυπνήσει η κερκίδα. Κάτι θα έκαναν…
Δεν ξέρω αν αυτό το πράγμα μαζεύεται. Δεν ξέρω πως μπορεί ο Λίσι να βρει ισορροπία, να εμπνεύσει, να παίξει ένα πειστικό ποδόσφαιρο. Δεν μπορώ να δω καν αν είναι σε θέση να αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει στο πρωτάθλημά μας.
Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα υπάρχουν πολλά βράδια ακόμη που θα μπορεί να αναλάβει την ευθύνη αν η εικόνα της ομάδας δεν βελτιωθεί.