Ακούγεται σαν ένα hot take της σειράς, αλλά δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Το μπάσκετ του 2026 είναι τόσο όμορφο, όσο και οι πρωτόγονες αρχές του. Το Super Cup το αποκάλυψε. Ο ΠΑΟΚ το τερματίζει, οι αιώνιοι το ακολουθούν.
Ο Τρινκιέρι απολαμβάνει τα λαζάνια του με τη μουστάρδα που έχουν τόση ανάγκη για να είναι γευστικά.
Ο Μπαρτζώκας συναντά για πρώτη φορά στον Ολυμπιακό έναν παίκτη ορχήστρα όπως ο Μοντέρο.
Ο Ομπράντοβιτς φέρνει στον πράσινο κόσμο την άμυνα με τις αλλαγές και γενικώς…
Καλωσορίσατε σε ένα κόσμο, όπου η αθλητικότητα και η διαφυγή στην άμυνα αλλαγών ξαναφέρνει στο προσκήνιο και αναδεικνύει την κρυφή γοητεία της πιο πρωτόγονης ομορφιάς του μπάσκετ. Που αναβλύζει μέσα από τις αρχαιότερες αρχές διδασκαλίας του αθλήματος.
Με λίγα λόγια καλωσορίσατε στον κόσμο των Switch Defenses και σε όλα όσα αυτό επισύρει.
Στο οικοσύστημα του μπάσκετ η εξέλιξη είναι διαρκής, το άθλημα σε όλα τα επίπεδα επιστημονικοποιείται και μοιάζει με ταχεία που αν περάσει από μπροστά και δεν την καβαλήσει κανείς, θα μείνει πολύ πίσω.
Αυτό που δεν αλλάζει ποτέ όμως, είναι οι αρχές του
Όσοι από εσάς έτυχε να ασχοληθείτε σε κάποια στιγμή στη ζωή σας με το οργανωμένο μπάσκετ, έχοντας την τύχη να λάβετε γνώση από άξιους αναπτυξιακούς κόουτς, πιθανώς να αντιλαμβάνεστε πιο εύκολα που αναφέρεται το κείμενο τούτο.
Γιατί εν τελεί, τι είναι το μπάσκετ; Και ποια είναι η επιδίωξή του: Η επιλογή της καλύτερης δυνατής απόφασης.
Τι δίδασκαν οι εξαίρετοι (τηρουμένων των αναλογιών) προπονητές πριν από πολλές δεκαετίε
Κι όλα αυτά υπό το πλαίσιο του ομαδικού συμφέροντος.
Υπέγραψα το πρώτο δελτίο μου το 1985, ήμουν μόλις 11 χρονών… Ακόμα θυμάμαι όλα τα προηγούμενα. Τα πάντα περιστρέφονταν γύρω από την τριπλή απειλή, ντρίμπλα, πάσα, σουτ. Fundamentals!
True Story: Μέσα δεκαετίας ’90. Ενας νεόκοπος ατζέντης, έχοντας πάρει “πτυχίο” μπασκετοσύνης από το πανεπιστήμιο της πλατείας Νέας Σμύρνης, της γειτονιάς όπου το μπάσκετ σε επίπεδο θεωρίας και ανάπτυξης έτρεχε με ιλλιγιώδεις ρυθμούς σε σχέση με όλες τις άλλες γειτονιές της Αθήνας, έχει πάει να παρακολουθήσει έναν νεαρό στην προπόνησή του.
Έμεινε στο γήπεδο για πέντε λεπτά… Κι έφυγε!
Όταν μετά από χρόνια τον ρώτησαν: "τι είδες σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και αποφάσισες ότι αξίζει τον κόπο να τον αναλάβεις;". Εκείνος απάντησε: “Είδα ό,τι χρειαζόμουν! Ο τύπος, παρότι ψηλός, ήταν στην περιφέρεια, έκανε προσποίηση, έβαλε τη μπάα στο παρκέ, επιτέθηκε και βλέποντας την άμυνα να κλείνει, πάσαρε στον ανοιχτό παίκτη. Αυτό είναι υπεραρκετό. Αυτό είναι το μπάσκετ”.
Σχεδόν 30 χρόνια μετά, η ομορφιά του μπάσκετ εντοπίζεται ακριβώς στα ίδια πρωτόγονα συστατικά. Πασπαλισμένα με αθλητικότητά, με τεχνοκρατισμό, με προπονητική ευφυία, με προσοχή στην κάθε λεπτομέρεια. Και με τεχνολογία βέβαια και αναξάντλητη γνώση πια. Ολα κεφάλαια του ίδιου βιβλίου όμως.
Δε θυμάμαι (μπορεί και να κάνω λάθος βεβαίως) πότε ήταν η τελευταία φορά που και οι τρεις από τις 4-5 κορυφαίες ομάδες της χώρας είναι στελεχωμένες με τέτοιο τρόπο, ώστε να παίζουν άμυνα αλλαγών. Μία άμυνα που αναδεικνύει όσο καμία άλλη την ανάγκη της επιστροφής στις θεμελιώδεις αρχές του μπάσκετ.
Είναι αλήθεια ότι η έλευση του κόουτς Τρικνιέρι, με μία ομάδα που διακρίνεται από πολύ υψηλό επίπεδο ποιότητας, και τη βαθιά πίστη που έχει στις άμυνα των αλλαγών, αλλάζει το τοπίο στο ελληνικό μπάσκετ. Φυσικά και ο Ολυμπιακός τη χρησιμοποιούσε (κυρίως με τον Φαλ), αλλά ήταν μία από τις βασικές άμυνες του. Όχι η κυρίαρχη. Πέρσι, χωρίς τον Φάλ, ήταν υπο-υπο επιλογή. Ο κόουτς Αταμαν από την πλευρά του, δεν την πίστεψε σχεδόν ποτέ.
Στην Ευρωλίγκα, όχι μόνο ο Σάρας, μα και άλλοι προπονητές, στηρίζονται αποκλειστικά σε αυτή. Ο Σπανούλης με τη Μονακό επίσης.
Γιατί ο ΠΑΟΚ μοιάζει να είναι σε ανώτερο βαθμό ετοιμότητας σε σχέση με τους δύο αιωνίους αυτή την περίοδο; Διότι ξεκίνησε την προετοιμασία του σχεδόν 2 εβδομάδες νωρίτερα. Και σήμερα, διευθύνει μία ομάδα όπου στη φιλοσοφία του έχουν κάνει τυφλό buy in οι παίκτες του, γνωρίζοντας το ρόλο τους… Τα λαζάνια (η επίθεση με τα διαφορετικά layers που διδασκει ο Τρινκιέρι) έχουν τη μουστάρδα τους (έτσι ονομάζει ο ιταλός κόουτς το πάθος και την υπερβατική λογική που θέλει να βλέπει από τους παίκτες του). Για αυτό είναι χαρούμενος.
Με εξαίρεση κάποια διαστήματα, στους τρεις αγώνες του Σούπερ Καπ, αυτό που είδαμε κατά κύριο λόγο ήταν ομάδες που προσπαθούσαν να επιτεθούν απέναντι σε άμυνα αλλαγών, όταν επρόκειτο για set κατάσταση.
Και ο ΠΑΟΚ ήταν μάλλον πιο έτοιμος για αυτή. Με αυτοματισμούς, συνήθειες, commitment. Αλλά και πάλι: Με ρόλους!
Τι χρειάζεται λοιπόν η επίθεση απέναντι σε άμυνα αλλαγών, στοιχεία που σε πιο αυτοματοποιημένο επίπεδο είχε ο ΠΑΟΚ;
Απλές, βασικές, πρωτόγονες αρχές του μπάσκετ, οι οποίες όμως, πλέον πρέπει να εφαρμοστούν σε ένα περιβάλλον όπου οι παίκτες μοιάζουν με super heroes, όπου τα αθλητικά προσόντα είναι αδιανότητα, όπου ο χρόνος και ο χώρος έχουν στενέψει απειλητικά.
Οποίος παρακολούθησε τον ΠΑΟΚ να παίζει στους δύο αγώνες του στο Σούπερ Καπ είναι πιθανό να αντιλήφθηκε ότι αυτή τη στιγμή είναι η καλύτερη ομάδα από τις τρεις, στην ανάγνωση αυτών των καταστάσεων. Δημιουργία πλεονεκτήματος, επίθεση, πάσα, σουτ.
Τόσο απλά. Ο Ολυμπιακός επί πολλά χρόνια είχε μάθει να παίζει αλλιώς… Η φιλοσοφία του κόουτς Μπαρτζώκα δεν εξυμνούσε το iso παιχνίδι… Η κυρίαρχία του επιβλήθηκε λόγω της αξιοποίησης άλλων βασικών αρχών του μπάσκετ.
Με αυτό τον μικρό μάγο όμως, στη σύνθεση του, τον Γιάν Μοντέρο, είναι σχεδόν δεδομένο ότι κάποια πράγματα θα χρειαστεί να αλλάξουν. Όπως και έγινε στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ, όπου ο Ολυμπιακός νίκησε, όχι γιατί χτύπησε άριστα την άμυνα αλλαγών, αλλά γιατί διαθέτει παίκτες με εκπληκτικό ταλέντο, όπως ο Φουρνιέ.
Ο Μακ Ιντάιρ, προσπάθησε να το κάνει, τράκαρε πάνω στην άμυνα. Το ίδιο και ο Ντόρσεϊ.
Ο Παναθηναϊκός επίσης τράκαρε πάνω στις αλλαγές του κόουτς Τρινκιέρι, έχοντας μόλις ένα δημιουργό που μπορεί να επιτεθεί στο miss match μετά την αλλαγή. Ο Φρανσίσκο το έκανε, αλλά με over dribbling, κρατώντας πάρα πολλή ώρα τη μπάλα στα χέρια του (φαινόμενο που παρατηρήθηκε και στον Ολυμπιακό σε αντίθεση με όσα αποζητά ο κόουτς Μπαρτζώκας). Το γεγονός ότι σε αυτό το ματς, ο Παναθηναϊκός είχε μόλις 6 τρίποντα στο πρώτο μέρος (και 17 συνολικά) είναι ο απόλυτος θρίαμβος της άμυνας αλλαγών που σε αυτό το διάδημα είχε δεχθεί 34 πόντους και 82 συνολικά.
Η switch defense δεν είναι μία άμυνα που κρύβει μέσα της τη μυστική συνταγή των επιτυχιών. Είναι όμως, μία άμυνα, που ανέκαθεν, αλλά και στη σημερινή εποχή ακόμα περισσότερο, φωτίζει την έντονη πρωτόγονη ομορφιά του μπάσκετ και τις αρχές που διδάσκονται επί δεκαετίες.
Οι ομάδες οφείλουν να δουλέψουν σκληρά για να τις αντιμετωπίσουν. Εμείς, ας το απολαύσουμε.
ΑΘΛΗΜΑΤΑ